Alkitab iku kitab suciné wong Kristen Protestan lan Katulik serta uga wong Yahudi. Alkitab bisa dipérang dadi rong bagéyan: Prajanjian Lawas lan Prajanjian Anyar. Bagéyan-bagéyan utama iku sinebut “Prajanjian” amarga Tuhan bangsa Israel utawa Yahwé gawé prajanjian. Pisanané iku antarané Nabi Musa karo wong Yahudi lan kang kapindho iku antarané Yesus Kristus karo kabèh umat menungsa.

Mèh kabèh buku Prajanjian Lawas ditulis ing basa Ibrani, kejaba sapérangan bagéyan kang ditulis ing basa Aram saka kitab Daniel déné kabèh buku Prajanjian Anyar ditulis ing basa Yunani.

Kanthi dhasar isi lan gaya panulisan, Prajanjian Lawas bisa diklumpukaké dadi 5 bagéyan utama yaitu Kitab Taurat (5 kitab), Kitab Sajarah (12 kitab), Kitab Puisi (5 kitab), Kitab Nabi-nabi Gedhé (5 kitab) lan Kitab Nabi-nabi Cilik (12 kitab). Sauntara panglumpukkan kanggo Prajanjian Anyar yaiku Kitab Injil (4 kitab), Kitab Sajarah (1 kitab), Layang-layang Rasuli (21 kitab) lan Kitab Wahyu (1 kitab).

Saliyané iku, wiwit biyèn ana rembugan prekara kanon Alkitab: buku apa waé kang bisa dianggep bagéyan saka Alkitab. Ing abad kaping 3 SM, Alkitab Ibrani utawa Tanakh diterjemahaké ing basa Yunani. Terjemahan iki disebut Septuaginta, nanging ngamot sapérangan buku kang ora ana ing vérsi Yahudi. Buku-buku iki kasebut buku-buku Deuterokanonika.

Asal tembung “Alkitab”
Tembung “Alkitab” utawa “Bibel” nduweni sajarah kang rowa banget. Ing pesisir Fenisia, kira-kira 40 km sisih kidul Beirut, kang saiki ana ing Lebanon, kurang luwih taun 3500 SM, ana sawijining kutha perdagangan kang penting banget. Saiki kutha iki dadi sawijining désa cilik kang miskin. Ing jaman biyen, kurang luwih taun 1300 SM, kutha iki dikenal kanthi jeneng Gubla. Prajanjian Lawas utawa Kitab-Kitab Ibrani (Yeh 27:9) ngenal kanthi jeneng Gebal. Wong Yunani biyen ngenal kanthi jeneng Byblos. Lan saiki, desa cilik iki jenengé Jebel.

Kutha iki biyen jajahané Mesir lan dadi kutha pelabuhan lan kutha pedagangan papirus. Mula wong Mesir menehi jeneng kutha iki Gubla, tembung kang artiné “papirus” ing basa Mesir. Ing wektu iku, wong-wong Yunani tetuku ing jalur perdagangan papirus, lan kutha iki uga dadi kutha kang penting kanggo wong-wong Yunani ing jalur perdagangan iki. Miturut ‘kuping’ wong Yunani, tembung “Gubla” dadi “Byblos”, saéngga wong Yunani nyebut “papirus”, lan uga “buku”, kanthi jeneng kutha iki.

Filo (20 SM – 50 M) lan Yosefus nyebut Prajanjian Lawas bibloi hiërai. Hieronimus, sawijining Bapak Greja kang dikongkon déning Paus Damasus kanggo ngrévisi Alkitab latin, kerep nyebut Alkitab kanthi jeneng Biblia saka basa latin kang tegesé “kitab”. Alkitab utawa kitab suci ing basa Inggris iku the Bible, lan ing basa Jerman iku die Bibel. Mula ngujuk saka sajarah kang rowa banget iki, pas yen nganggo tembung Arab-Melayu “Alkitab” kanggo nyebut kitab suci.

Prajanjian Lawas
1. Purwaning Dumadi
2. Pangentasan
3. Kaimaman
4. Wilangan
5. Andharaning Toret
6. Yosua
7. Para Hakim
8. Rut
9. I Samuel
10. II Samuel
11. I Para Raja
12. II Para Raja
13. I Babad
14. II Babad
15. Ezra
16. Nehemia
17. Ester
18. Ayub
19. Masmur
20. Wulang Bebasan
21. Juru Kotbah
22. Kidung Agung
23. Yesaya
24. Yeremia
25. Kidung Pasambat
26. Yehezkiel
27. Daniel
28. Hosea
29. Yoel
30. Amos
31. Obaja
32. Yunus
33. Mikha
34. Nahum
35. Habakuk
36. Zefanya
37. Hagai
38. Zakharia
39. Maleakhi

Prajanjian Anyar
1. Injil Matius
2. Injil Markus
3. Injil Lukas
4. Injil Yohanes
5. Para Rasul
6. Layang Paulus Roma
7. I Korintus
8. II Korintus
9. Layang Paulus Galatia
10. Layang Paulus Efesus
11. Filipi
12. Layang Paulus Kolose
13. I Tesalonika
14. II Tesalonika
15. I Timotius
16. II Timotius
17. Titus
18. Filemon
19. Layang Ibrani
20. Yakobus
21. I Petrus
22. II Petrus
23. I Yohanes
24. II Yohanes
25. III Yohanes
26. Layang Yudas
27. Kitab Wahyu

sumber : wikipedia